داغ ترین ها

ورود / عضویت

Diginaco

عضویت در سایت

فراموشی رمز عبور

دام‍پینگ یعنی صادرات یک کالا یا ارایه خدمات با قیمتی کمتر از هزینه‌های تمام شده یا به عبارتی دیگر  فروش کالا در خارج با قیمتی کمتر از قیمت داخلی با هدف ایجاد سهم برای خود در بازار. امروز می خواهم برای خوانندگان دیجی ناکو انواع پدیده دامپینگ، اثرات و  کاربردهای آن را شرح دهم و گریزی به ارتباط آن با استارت آپ ها و کسب و کارهای نوپا بزنم.

دامپینگ

با مثالی ساده می توان تصوری ملموس تر از دامپینگ داشت. فروشگاهی زنجیره ای و برند را تصور کنید که با محصولات متنوع و شیک در کنار کاسبان و مغازه داران قدیمی که هر کدام مشتریان خود را دارند، افتتاح شده است. این فروشگاه با ارایه ی تخفیف های بالا در انواع کالاهای مصرفی که خانوارها حداقل  یک هفته یا دوهفته یکبار برای خرید آن اقدام می کنند، توجهات را به خود جلب می کند.

خریداران با هیجان از تخفیف ها صحبت می کنند و آن را به همدیگر معرفی می کنند، کم کم مراجعه به مغازه داران محلی کم و بی رونق میشود، در عوض هر روز مشتریان فروشگاه زنجیره ای زیاد شده و دیگر، مشتریان به خرید از آنجا عادت کرده اند. ضررهای مداوم کاسبان سنتی در صورت نداشتن نوآوری و روش جدید کارگر افتاده و منجر به تعطیلی آنها می شود. اینجاست که فروشگاه زنجیره ای قیمت ها را آرام آرام افزایش می دهد و چون مصرف کنندگان گزینه ی دیگری ندارند همین روند ادامه پیدا کرده و ضررهای موقتی فروشگاه  هم جبران میشود. حال انواع دامپینگ را بشناسیم:

دامپینگ مستمر 

دامپینگ مستمر تمایل یک انحصار‌گر داخلی برای حداکثر کردن سود خود با فروش کالا به قیمتی بالا در بازار داخلی است که خودش محدودیت‌های تجاری یا هزینه‌های حمل‌ونقل نسبت به رقیب خارجی ندارد. بازار خودرو در ایران مصداق خوبی برای این نوع است. قیمت خودروهای ایرانی در بازارهای خارجی به‌مراتب پایین‏تر از قیمت همان خودروها در ایران است. شرکت سامسونگ هم زمانی گوشی های خود را ۲۵درصد ارزانتر در ایران می فروخت .

دامپینگ مخرب

در این نوع دامپینگ  کشوری خارجی با فروش موقتی کالاهای خود در خارج به قیمت کمتر از قیمت تمام شده ی داخل ( حتی با ضرر)، باعث بیرون راندن رقبای دیگر و یا از بین بردن صنعت داخلی یک کشور میشود. بعد از بی‌رقیب شدن هم در بازار کالای مذکور، با تکیه بر قدرت انحصاری سود می کند که نمونه ی آن اقدام شرکت های چینی در بحث پوشاک در ایران و چندین کشور دیگر است.

دامپینگ تصادفی 

عبارت است از فروش تصادفی و راندومی یک کالا در بازاری خارجی به قیمت کمتر از بازار داخلی  با هدف تخلیه مازاد پیش‌بینی نشده کالاها تا این مازاد باعث کاهش قیمت در بازار داخلی نشود، وقتی هم مازاد فروخته شد، دامپینگ متوقف میشود. در دامپینگ مستمر یا تصادفی سودی که بابت پایین بودن قیمت نصیب مصرف‌کننده می‌شود  ممکن است بیش از زیانی باشد که تولید‌کننده می‏بیند.

طی دهه ۹۰ ژاپن اقدام به دامپینگ در قیمت محصولاتی چون تلویزیون و فولاد در بازار آمریکا و محصولاتی مثل اتومبیل و فولاد در بازار اروپا کرده است. بسیاری از کشورهای صنعتی مانند کشورهای عضو اتحادیه اروپا در نظر دارند از دامپینگ مستمر برای مازاد محصولات کشاورزی خود استفاده کنند. اگر استفاده از دامپینگ از طرف یک کشور یا شرکت اثبات شود کشور یا شرکت مزبور اقدام به افزایش قیمت خود خواهد کرد. مانند آنچه در سال ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ از شرکت فولکس واگن آلمان و تولیدکنندگان تلویزیون ژاپنی دیده شد تا با سیاست‌های ضد‌دامپینگ مواجه نشوند.

 

دامپینگ استارت آپی

این روزها  ایجاد شدن کسب و کار های نوین و رقابت برای به دست آوردن مشتری دایمی پدیده ی دامپینگ را  شایع کرده است. در ایران که اکثر استارتاپ ها در حوزه های خدماتی شکل گرفته اند و اختصاصا کسب و کارهای سنتی در حال تبدیل شدن به شکل مدرنترش است، رقابت سنگینی را بین سنتی ها و مدرن ها شاهد هستیم. مثلا در حال حاضر اسنپ و تپسی به عنوان دو پلت فرم دیجیتال حمل و نقل شهری در ایران دستمزدی که به رانندگان می دهند بیشتر از کرایه ایست که از مسافر گرفته میشود.

آنها تلاش می کنند با این تخفیف ها برای خود سهمی در بازار حمل و نقل ایجاد کنند که نوعی دامپینگ است که رقبا را هم متضرر کرده است. خدمات دهندگان سنتی این حوزه هم ابتدا متوسل به دولت و نظارت قانونی و مجوز و اعتراض شدند اما در نهایت مجبورند فکری دیگر کنند و در حالی که  قطعا این روش تخفیف دادن هم قرار نیست تا ابد ادامه پیدا کند.

فاطمه صفری

کارشناس ارشد ریاضی و فعال حوزه استارت آپ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *